Absorbancja

Spektrofotometria to metoda pozwalająca określić stopień pochłaniania światła przez substancję poprzez pomiar natężenia światła przechodzącego przez roztwór próbki. Podstawową zasadą jest to, że każdy związek chemiczny pochłania lub przepuszcza światło w określonym zakresie długości fal. Pomiar ten może być również wykorzystywany do oznaczania ilości znanej substancji chemicznej. Spektrofotometria jest jedną z najbardziej przydatnych metod analizy ilościowej w różnych dziedzinach, takich jak chemia, fizyka, biochemia, inżynieria materiałowa i chemiczna oraz zastosowania kliniczne. Spektrofotometria jest szeroko stosowana do analizy ilościowej w różnych dziedzinach (np. w chemii, fizyce, biologii, biochemii, inżynierii materiałowej i chemicznej, zastosowaniach klinicznych, zastosowaniach przemysłowych itp.).
Spektrofotometr to przyrząd, który mierzy ilość fotonów (natężenie światła) pochłoniętych po przejściu przez roztwór próbki. Spektrofotometr składa się zasadniczo z dwóch urządzeń: spektrometru i fotometru. Spektrometr to urządzenie, które wytwarza, zazwyczaj rozprasza i mierzy światło. Fotometr oznacza detektor fotoelektryczny, który mierzy natężenie światła. Za pomocą spektrofotometru można również określić ilość znanej substancji chemicznej (stężenie) poprzez pomiar natężenia wykrytego światła.
W zależności od zakresu długości fal źródła światła można go podzielić na dwa różne typy
Spektrofotometr UV-Vis: wykorzystuje światło z zakresu ultrafioletowego (185–400 nm) oraz zakresu widzialnego (400–700 nm) widma promieniowania elektromagnetycznego.
Spektrofotometr IR: wykorzystuje światło z zakresu podczerwieni (700–15 000 nm) widma promieniowania elektromagnetycznego.
W spektrofotometrii widzialnej stopień pochłaniania lub przepuszczania danej substancji można określić na podstawie obserwowanego koloru. Na przykład próbka roztworu, która pochłania światło we wszystkich zakresach widzialnych (tj. nie przepuszcza żadnej z długości fal widzialnych), teoretycznie wydaje się czarna. Z drugiej strony, jeśli wszystkie długości fal widzialnych są przepuszczane (tj. nic nie jest pochłaniane), próbka roztworu wydaje się biała. Jeśli próbka roztworu pochłania światło czerwone (~700 nm), wydaje się zielona, ponieważ zieleń jest kolorem dopełniającym czerwieni. W praktyce spektrofotometry światła widzialnego wykorzystują pryzmat do zawężenia określonego zakresu długości fal (w celu odfiltrowania innych długości fal), tak aby konkretna wiązka światła przechodziła przez próbkę roztworu
Prawo Beera-Lamberta (znane również jako prawo Beera) mówi, że istnieje liniowa zależność między absorbancją a stężeniem próbki. Z tego powodu prawo Beera można zastosować tylko wtedy, gdy istnieje zależność liniowa.