Large Immature Cells

Ocena morfologii krwi, tj. czerwonych krwinek (RBC), białych krwinek (WBC) lub płytek krwi, za pomocą ręcznych i automatycznych liczników komórek, ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i leczeniu chorób hematologicznych. Z nielicznymi wyjątkami, większość metod ręcznych jest zastępowana automatycznymi metodami z wykorzystaniem liczników cząstek. Wybór analizatorów o różnorodnych zasadach i technikach technologicznych jest dodatkowo utrudniony ze względu na dodawanie nowych parametrów i ich specyficzne zastosowanie w całym procesie opieki nad pacjentem.

Obecna generacja analizatorów hematologicznych jest wyposażona w nowe i ulepszone parametry, które są przydatne dla lekarzy nie tylko w celach diagnostycznych, ale także stanowią nieocenioną wartość prognostyczną dla pacjentów. Producenci aparatów dodali wiele nowych parametrów hematologicznych, niektóre z nich różnią się jedynie terminologią, ale mają podobną wartość kliniczną jak te dostępne wcześniej.

Różnicowanie leukocytów

Białe krwinki, czyli leukocyty, stanowią ważną część układu odpornościowego organizmu, ponieważ odpowiadają za ochronę organizmu przed infekcjami i patogenami. Rozmaz leukocytów określa odsetek każdego rodzaju białych krwinek we krwi. Rozmaz może również wykryć niedojrzałe białe krwinki i nieprawidłowości, które mogą wskazywać na potencjalne problemy.

Istnieje pięć rodzajów leukocytów (limfocyty, monocyty, neutrofile, eozynofile i bazofile). Oprócz bazofilów, można je uwidocznić na matrycy LMNE (rysunek 1) analizatorów hematologicznych Yumizen.

Rysunek 1 : Macierz LMNE

W tej macierzy ekstynkcja optyczna (oś Y) jest przedstawiona na wykresie względem objętości (oś X), tworząc obraz z kilkoma skupiskami komórek.

Analizatory hematologiczne Yumizen charakteryzują się możliwością precyzyjnego zarządzania objętościami krwi pełnej, co w połączeniu z wysokim poziomem automatyzacji pozwala na precyzyjne zdefiniowanie dwóch dodatkowych parametrów populacji leukocytów: limfocytów atypowych (ALY) i dużych niedojrzałych komórek (LIC), podawanych zarówno w postaci procentowej, jak i bezwzględnej.

Czym są duże niedojrzałe komórki?

Komórki LIC stanowią niewielką podgrupę białych krwinek (WBC), które normalnie występują w szpiku kostnym, gdzie zachodzi hematopoeza. Podgrupa ta składa się z różnych niedojrzałych form komórek mieloidalnych lub limfoidalnych. W pewnych stanach klinicznych, a nawet fizjologicznych, komórki LIC, które nie są w pełni dojrzałe, zwłaszcza pod względem wielkości i złożoności, mogą przedostać się do krwi obwodowej. W związku z tym są one większe niż normalne dojrzałe komórki krwi, a także niedojrzałe pod względem złożoności jądrowej i stopnia ziarnistości cytoplazmatycznej.

Zdarzenia te występują zarówno w chorobach łagodnych (reaktywnych na stres, infekcję lub regenerację szpiku kostnego), jak i nowotworowych (choroby mieloproliferacyjne, białaczki lub choroby limfoproliferacyjne). Wśród chorób o niskim stopniu złośliwości (LIC) możemy wyróżnić (1):

• Promonocyty • Monoblasty • Metamielocyty • Mielocyty • Promielocyty • Mieloblasty • Blasty (mieloidalne lub limfoidalne) • Prolimfocyty • Megakariocyty

Parametr LIC w analizatorach hematologicznych Yumizen

Biolodzy badali kilka chorób krwi, a parametr LIC wykazał akceptowalną korelację między liczeniem automatycznym a ręcznym. Parametr ten został ostatecznie wykorzystany do oznaczenia. Należy pamiętać, że został on zaprojektowany do wykrywania i oznaczania nieprawidłowych komórek w próbce na podstawie cech elektrooptycznych, a dalsza analiza cytologiczna jest niezbędna, aby uzyskać więcej informacji na temat stanu pacjenta.

W najnowocześniejszych, zaawansowanych technologicznie urządzeniach serii Yumizen H firmy HORIBA, całkowita liczba komórek LIC jest reprezentowana jako suma niedojrzałych monocytów (IMM), niedojrzałych limfocytów (IML) i niedojrzałych granulocytów (IMG) (2). Po zetknięciu z analizatorem komórki te są identyfikowane jako oddzielna grupa w macierzy LMNE (rysunek 2).

Rysunek 2: LIC na matrycy LMNE

Parametr LIC jest zatem używany do oznaczania próbek zawierających podpopulacje komórek wymienione powyżej.

Parametr LIC, wraz z IMM, IML i IMG, jest podawany przez Yumizen H1500 i H2500 wyłącznie w celach badawczych (RUO) i należy go interpretować ostrożnie. Staraliśmy się jednak wzbogacić te dodatkowe informacje podawane przez analizator, określając przedział odniesienia dla danej populacji.

Badanie przeprowadzono zgodnie z wytycznymi CLSI C28-A3 (Definiowanie, Ustalanie i Weryfikacja Przedziałów Referencyjnych w Laboratorium Klinicznym). Łącznie 240 próbek krwi pełnej (120 mężczyzn i 120 kobiet w wieku > 18 lat) pobranych na EDTA od pozornie zdrowych dawców rasy białej przeanalizowano w dwóch powtórzeniach na trzech aparatach: dwóch Yumizen H2500 i jednym Yumizen H1500. Próbki przechowywano w temperaturze pokojowej między pobraniem a wykonaniem testu. Przedział referencyjny ustalono tak, aby obejmował dolną i górną granicę referencyjną, które obejmują 95% wartości uzyskanych od osób z populacji referencyjnej. Wyniki przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1: Dolne i górne granice odniesienia wyznaczone w badaniu dla parametru LIC w porównaniu do wartości z danych bibliograficznych (3, 4).

Ponieważ uzyskane wartości różnią się w zależności od populacji próbki i/lub lokalizacji geograficznej, zdecydowanie zaleca się, aby każde laboratorium ustaliło własne zakresy normalne w oparciu o lokalną populację. W tym kontekście, zgodnie z § 5.5.2 normy ISO 15189:2012, laboratorium powinno zdefiniować biologiczne przedziały odniesienia lub kliniczne wartości decyzyjne dla określonego parametru w celu walidacji wyniku testu. Przedziały odniesienia powinny opierać się albo na wartościach normalnych zaobserwowanych po serii testów w zdrowej populacji, albo, jeśli nie jest możliwe zastosowanie tej metody, na wiarygodnych danych naukowych.

Alarm LIC: Alarm morfologiczny dużych niedojrzałych komórek pojawia się, gdy liczba zliczonych cząstek w danym obszarze macierzy LMNE (rys. 1) jest wyższa niż limit określony przez LIC# lub LIC% zliczonych cząstek w odniesieniu do całkowitej liczby białych krwinek. Na podstawie naszych wewnętrznych badań i danych bibliograficznych, wartości alarmu LIC są ustawione na 3% i 0,30# (Tabela 2).

Tabela 2: Granice granic odcięcia zestawu instrumentów (wysokie wartości -h i krytyczne - H)

Tabela 2: Granice odcięcia zestawu instrumentów (wysokie wartości -h i krytyczne wartości -H).

Jakie jest ich znaczenie kliniczne?

Niewielka liczba blastów i słabo zróżnicowanych monocytów jest powszechnie stwierdzana we krwi obwodowej zdrowych osób (5). W trakcie badania zaobserwowaliśmy również większą liczbę dużych niedojrzałych komórek u mężczyzn w porównaniu z kobietami. Jednak ich liczba pozostaje niewielka, pomimo zmienności wyników uzyskiwanych niekiedy dla tej samej osoby.

Należy zachować ostrożność podczas interpretacji wyników badania LIC u pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza noworodków, ze względu na ich niedojrzały układ odpornościowy i większą liczbę niedojrzałych komórek we krwi krążącej.

Niedojrzałe populacje mieloidalne, takie jak promielocyty-mielocyty, metamielocyty, neutrofile pałeczkowate, prekursory monocytów i aktywowane monocyty, są uwalniane w chorobach zakaźnych, zwłaszcza w ramach wczesnej odpowiedzi. W tym kontekście „przesunięcie w lewo” to termin używany do określenia obecności młodych/niedojrzałych białych krwinek. Wskazuje on, że obecne zakażenie/stan zapalny wywołał odpowiedź szpiku kostnego w postaci zwiększonej produkcji białych krwinek, a następnie ich wczesnego uwolnienia do krwi, jeszcze przed ich pełnym dojrzewaniem. Lekarz powinien zostać powiadomiony, jeśli próbka oznaczona jako LIC pochodzi od osoby z obniżoną odpornością lub w stanie krytycznym.

Czułość wykrywania przesunięcia w lewo w analizatorach hematologicznych Yumizen wzrasta wraz ze wzrostem udziału pasm neutrofili, metamielocytów, mielocytów i promielocytów (6, 10).

Zespół mielodysplastyczny (MDS) to stan, w którym komórki macierzyste obecne w szpiku kostnym nie dojrzewają prawidłowo do czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi. W krwi obwodowej pacjentów z MDS opisano krążące mikromegakariocyty, liczne małe jądra komórkowe rozdzielone pasmami materiału jądrowego oraz duże komórki jednojądrowe o dysmorficznych cechach jądrowych. Chociaż istnieje kilka kryteriów pomocniczych, które pomagają potwierdzić rozpoznanie MDS, w tym badania z wykorzystaniem cytometrii przepływowej, histologii szpiku kostnego i immunohistochemii lub markerów molekularnych, flaga LIC może być pierwszym sygnałem ostrzegawczym poważnego problemu klinicznego (7, 8).

Wniosek

Dziesięć lat temu HORIBA wprowadziła rozszerzony, 5-częściowy algorytm różnicowy, obejmujący liczbę niedojrzałych granulocytów, monoblastów i limfoblastów w oparciu o pomiary objętości i ekstynkcji optycznej, z dwiema dodatkowymi populacjami: LIC i ALY. Od tego czasu parametr LIC jest używany do oznaczania próbek zawierających nieprawidłowe leukocyty. W przypadku obecności niedojrzałych lub nieprawidłowych leukocytów wyniki automatycznego rozmazu krwi uzasadniają ręczną analizę rozmazu krwi. W porównaniu z podobnymi produktami, analizatory hematologiczne Yumizen charakteryzują się dobrą wydajnością 5-częściowego algorytmu różnicowego leukocytów i LIC, silnie skorelowanego z mikroskopową analizą cytologiczną (9, 10).

Sam parametr LIC daje niewiele informacji, niemniej jednak pozostaje cenną informacją uzupełniającą, którą można uzyskać szybko, bez użycia dodatkowych odczynników, a zatem bez dodatkowych kosztów.

Bibliografia

1. DP.Lokwani, ABC morfologii krwi, interpretacja morfologii krwi i histogramów, JP Medical Ltd, 2013
2. Studia przypadków klinicznych, przewodnik interpretacji dla analizatorów hematologicznych serii HORIBA ABX 5-częściowych
3. C. Sultan / M. Gouault - Helman / M. Imbert, AIDE MEMOIRE D'HEMATOLOGIE. Service Central d'Hématologie de l'Hôpital Henri Mondor, Faculté de médecine de Créteil (Paryż XII). 1998 Troussard X, tom S,
4. E. Cornet, V. Bardet, JP. Couaillac, C. Fossat, JC. Luce, E Maldonado, V. Siguret, J. Tichet, O. Lantieri, J. Corberand. Normalne wartości referencyjne pełnej morfologii krwi dla dorosłych we Francji. Journal of Clinical Pathology (2014) 67 (4): 341-4.
5. J. Oertel, B. Oertel, J. Schleicher, D. Huhn, Wykrywanie niewielkiej liczby niedojrzałych komórek we krwi zdrowych osób. Journal of Clin Pathology, 1998;51:886????890
6. R Siekmeier 1 , A Bierlich, W Jaross, Różnicowanie białych krwinek: porównanie trzech metod, Clinical Chemistry and Laboratory Medicine, maj 2001;39(5):432-45.
7. GA Hamid, AW Al-Nehmi i S. Shukry, Diagnoza i klasyfikacja zespołu mielodysplastycznego. Książka: „Recent Developments in Myelodysplastic Syndromes”, 30 stycznia 2019 r., IntechOpen.
8. Peter L. Greenberg, dr James E. Thompson i dr Peter Westervelt, dr n. med., dr n. med., Zespoły mielodysplastyczne. Wytyczne dotyczące praktyki klinicznej w onkologii. Journal of the National Comprehensive Cancer Network. Styczeń 2011; 9(1): 30????56
9. M. Mateckaa i O. Ciepielaa, Porównanie automatycznych analizatorów hematologicznych Sysmex-XN 2000 i Yumizen H2500, Practical Laboratory Medicine. 2020 listopad; 22: e00186.
10. ME. Arroyo, MD. Tabernero, MA. García-Marcos, A. Orfao, Wydajność analityczna automatycznego analizatora krwinek PENTRA 80 do oceny prawidłowych i patologicznych białych krwinek, American Journal of Clinical Pathology, luty 2005;123(2):206-14.